တစ္ခါက ဘ၀

တစ္ခါက

ဘ၀ဆိုတာ ေမးခြန္း

အစြဲ အစြန္း ကင္းကင္း တိုးထြက္လို႕

ခ်ားလ္ဟင္ဒီရဲ႕ ၀င္ရိုးေပၚ

ေႏြဦးလုိ ဖူးသစ္ လည္ပတ္

တစ္ခါက

ဘ၀ဆိုတာ ကိုလံဘတ္စ္ရဲ႕ေန႕

ျပင္းျပျပ အာသီသမ်ိဳးနဲ႕

သင္ရိုး ေတြတပ္ဆင္ထားတဲ႕ အေတာင္ပံနွင္ရာ

ပင္လယ္တစ္ဖက္ျခမ္းက အိပ္မက္ဆီ

စိတ္ကူး တုိ႕ ရႊက္တိုက္ ထြက္ခြါ

တစ္ခါက

ဘ၀ဆို တာ ဆင္ေသေကာင္ နားတဲ႕က်ီး

ခရီး တစ္ဆန္႕လုံးကိုယ္မွ်ားတဲ႕ တိမ္တိုက္မွာ

ကိုယ္႕ဘာသာ ျပန္အငိုက္မိ

ကမ္းမရွိ ေသာက ျပင္ လိႈင္း တံပိုးခြက္ထဲ

ဆယ္႕တစ္မီး ထိန္ထိန္ညီး ေမာဟိုက္

တစ္ခါက

ဒီလို တစ္ခါက ဘ၀ ဆိုတာ

ေဆာင္းလက္က်န္ ရြက္၀ါ လိုပဲ

တိုးထြက္ စိမ္းလန္း ခဲ႕ရသမွ်

ဖ်တ္ကနဲ ေႂကြက် လိုက္ဖုိ႕ပဲ လြယ္,, လြယ္ လြန္း....။

ကူးေလြ႕

31.07.2009

Friday,July.

ခ်စ္သူ႕ည

နိုးထလာတဲ႕ အိပ္မက္တုိင္း
အေတြးျမင္းရိုင္းေတြ ခုန္က
ဒါဟာ...
ငါ႕ည ရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ေတြေပါ႕
နင္က ေတာ႕ အထင္ကရ ဇာတ္ေကာင္ပါပဲ
အၿပဳံးခ်ိဳခ်ိဳ ေတြနဲ႕
အၿမဲ ငါ႕ကို....သတိရေနေစခဲ႕ပုံမ်ား။

ကူးေလြ႕

1995 ေလာက္က ေရးခဲ႕ဖူးတဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ။
အမွတ္တရ မတည္း မျဖတ္ ပဲ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။

ျဖစ္ေနက်ေရာဂါ

ငါေတြးတယ္ ငါရွိတယ္

ျဖစ္တည္မႈ လတ္တေလာ ေ၀ဒနာ

ေတာက္ေလာင္ကုန္ဆုံးတတ္တဲ႕ ဘ၀ဆိုတာ

အေလ႕အထ အိပ္ကပ္ေတြထဲက

သိၿပီးသား စိတၱဇနာမ္

အေလ႕က်

လြင္႕ပါးေပ်ာက္ဆုံး ဖို႕သက္သက္ေလး

တင္ကူး ေပါက္ေရာက္လာသမွ်တိုင္း

အမႈမဲ႕ အမွတ္မဲ႕

ဖတ္ရင္း လွန္ရင္း

ဆုပ္ကိုင္ ထားမိမွေတာ႕လည္း

ေ၀းနိုင္သမွ် ေ၀းေ၀း

စိတ္ကူးစိတ္သန္းတို႕

အကြဲအလြဲေပါင္းမ်ားစြာ ဟန္ခ်က္ညီညီ

မိမိ၀င္ရိုးေပၚ တိမ္းေစာင္းလည္ပတ္မႈတိုင္း

ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ဆိုညည္းၾကတဲ႕ သီခ်င္းက

သို႕ သုံးဆယ္႕တစ္ဘုံ။

ကူးေလြ႕

8.6.2009

Mon,June.

အလံစိမ္း

ဒါဟာ....

ေကာင္းကင္မွာ ပြင္႕တဲ႕ ငါတုိ႕လမ္း

ေကာင္းကင္ရဲ႕ ဂီတနဲ႕ လြမ္းရျပန္ၿပီေပါ႕...

မိုးမႈန္စက္တို႕ ေ၀႕၀ဲရင္း

မုတ္သုန္ညည္းခ်င္းနဲ႕ ကခုန္ဆဲ ကြင္းျပင္မွာ

ဆုပ္ထားတဲ႕ လက္အစုံဟာ တင္းလို႕ က်ပ္လို႕

တရံတခါေလးမွ

စိတ္ကူးနဲ႕ေတာင္ မခြဲခဲ႕ဖူးသူပါ

ခုေတာ႕

နာက်င္စရာ လြမ္းစိတ္တို႕ ပင္႕မ တြန္းတင္ၿပီး

ဟိုးေ၀းေ၀းေကာင္းကင္ဆီ ပ်ံသန္းခဲ႕ရေပါ႕...။

ကူးေလြ႕

20.8.2008

Sat,Aug

ေ၀ဒနာ ႏုႆတိ

ခိုးယူမိသမွ် အၾကည္႕တုိင္း

မ်က္ျမင္သက္ေသမလိုဘူး

ျဖစ္ခ်ဳပ္ဆဲ စိတ္ရုပ္တိုင္းက ခုန္လႈပ္.....

အလွဆုံးပန္းတစ္ခင္းႀကီးျပင္း လူလားေျမာက္ဖို႕

လိပ္ျပာေတြကုိ ဘယ္အရာက ပ်ံသန္းေစခဲ႕သလဲ ?

တြန္းပင္႕ ပစ္လႊတ္လိုက္တဲ႕ မ်က္ေစာင္း၀တ္မႈန္ စမွာ

ဖမ္းယူေမႊးျမဖို႕ ဆတ္ဆတ္ခါ ေတာင္ပံမ်ား

တုန္ႏႈန္းျမင္႕ သက္ျပင္းလႈိင္းအလ်ား ဆန္႕ထြက္ေကြးေကာက္

ေလေျပေတြကပဲ ရိုင္းစိုင္းလြန္းၾကသလား

ေလ်ာတိုက္လြင္႕ပါ ဆံမွ်င္စမ်ား သိမ္းသပ္ ငဲ႕ေစာင္း လိုက္ခ်ိန္

တစ္ရစ္ခ်င္း ဆြဲတင္ၫႊတ္ေကြးသြားတဲ႕ ေလး လို

ပုလဲတန္းသြန္ခ် စြတ္စိုဆဲ ႏႈတ္ခမ္း ဟဟ

ေစာင္းႀကိဳးၫွင္းသံ တိုးတိုးဖြဖြ

ေဆးေရာင္စုံ တပ္ဆင္ထြန္းညွိထားတဲ႕ တိမ္းမူးဖြယ္လြင္ျပင္ေပၚမွာ

ဗန္ဂိုး စိုက္ခဲ႕တဲ႕ေနၾကာပန္းေတြ ရွိမလား

စကၡဳ အၾကည္ဓါတ္ နဲ႕ ၀တၳဳ ထိခတ္ျခင္း ခဏတာေလးမွာ

အိုင္းစတိုင္းရဲ႕ စြမ္းအင္ ျဒပ္ ညီမွ်ျခင္းလို

အခ်ိဳး က်က်

တစ္ေၾကာင္းမ်ဥ္းယဥ္ေက်းမႈ တစ္ေ႐ြ႕စာတိုင္းရဲ႕ အနုပညာဟာ

ဟီရိုရွီးမား ေကာင္းကင္ထက္က " ကဗ်ာ " ။

ကူးေလြ႕

31.05.2009

Sun,May

ငွက္မိုက္

ေညာင္သီးလည္းစား

ေလးသံ လည္းနားေထာင္ရသတဲ႕...။

ေဟ႕ ဒီမွာ !

အမုန္းဆိုတဲ႕ ပ်က္လုံးတစ္ခုတည္းနဲ႕တင္

ရင္တစ္ဆုံးကြဲ အက္ေအာင္ ရယ္တတ္ခဲ႕တဲ႕ ငါ

ၿပီးေတာ႕

အျပဳံးေတြရဲ႕ ဖ်ားေယာင္းမႈေနာက္

ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ျပန္လိုက္ ခဲ႕တဲ႕ ငါ

အဲဒီ ငါ

မင္းရဲ႕ ငါ

အႀကိမ္ႀကိမ္ အဖန္ဖန္ေမ႕ေလ်ာ႕ျခင္း နဲ႕

ေညာင္သီးေလးတစ္လုံးကို တပ္မိတဲ႕ ခ်ဥ္ျခင္းမွာ

ညႈိ႕ငင္ ပစ္ခတ္ သမွ် နားစြင္႕ဖုိ႕လည္း သတိလက္လြတ္

အႏၱရာယ္ကို ငတ္မြတ္ တပ္ညွိမိခဲ႕မွေတာ႕

ထိရွ တဲ႕ျမွားခ်က္တိုင္းက ယဥ္ပါးတယ္

ဆြဲေဆာင္ မက္ေမာေစတဲ႕ သစ္သီးေလးေရ

ဆာေလာင္ျခင္းနဲ႕ စုံလုံးကန္းမိုက္ခဲ႕သူပါ

ျမွားပလိုင္းမွာ ပန္း အစင္းစင္းပြင္႕ေ၀ ေလဦးမလား

ေပ်ာ္တတ္သူ ကစားခဲ႕ေလသမွ်

ဒီလို အညာမိ ဘ၀ ကိုပဲ

ခုထိ ငါ႕မွာ အျမတ္တနိုး။

ကူးေလြ႕

စကား၀ိုင္း

ပစ္မွတ္တစ္ခုလို
က်ည္ဆံေတြ ၀န္းရံ စိုက္ထြင္းထားတာပါ
ထုတ္ခ်င္းခတ္ ဗဟိုလြဲ ပစ္ခ်က္မ်ား။

စိတ္အဆာေျပရုံေလး ဆိုေပမယ္႕
အေပ်ာ္တမ္းအခ်က္အလက္က ေသြးထြက္သံယို

တစ္ခုစီ မွန္ကန္တဲ႕ အမွား ကိုယ္စီ
အျမည္းသေဘာ ပစ္ခတ္ၾကတဲ႕ ပြဲမွာ
ပြက္ပြက္ဆူ အမ်ားသူငါ ဗဟုသုတမ်ား
အမွန္တရား ဆိုတာ အလွ်ံညီးညီး ေရာမၿမိဳ႕

ဘုရင္ကိုယ္စီ ျဖစ္ခြင္႕ ႏႈတ္ခမ္း တစ္စုံတိုင္း
တေယာသံ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ႀကီး တီးၾကတုန္းပဲ။

ကူးေလြ႕